BHV Cursus kader Neptunus (19 en 26 februari, 2005)

Zaterdagmorgen 19 februari waren we al weer vroeg (half negen s morgens) verzameld in de multi-functionele ruimte (MFR) naast ons clublokaal in Het Anker. Het was een gemleerd gezelschap van Neptunus kaderleden en zwembadmedewerkers van in totaal tien personen.

Huub, de docent van de firma Noptra en voormalig bevelvoerder bij de Brandweer, was onze cursusleider BedrijfsHulpVerlener vandaag en hij deed dat met vurige overgave, om het in stijl te omschrijven.

Door middel van een beamer werd een diapresentatie vertoond en daar kregen we de nodige uitleg bij. De belangrijkste taak van de BHV-er is een soort Voorpost te zijn voor de professionele hulpdiensten zoals brandweer en ambulancepersoneel in geval van nood. Melden en doorgeven van informatie, begeleiden bij een ontruiming via de aangegeven vluchtwegen, blussen van beginnende branden en veiligstellen van gevaarlijke situaties werden uitvoerig besproken en droog geoefend. EHBO komt de volgende week uitgebreid aan bod. Van tijd tot tijd werd een korte pauze ingelast, waarin koffie of thee werd geserveerd.

Het was geen saaie opsomming van feiten, maar een interactieve les waarbij de cursisten nauw werden betrokken.  Ook werden er allerlei hulpmiddelen getoond zoals rook- en handbrandmelders, sprinklers, transparante noodverlichting en opengewerkte brandblussers. De brandbestrijding vormde de hoofdmoot van deze cursus. Soorten branden in verschillende stadia en de meest effectieve blusmiddelen werden uitvoerig besproken.

Na de goedverzorgde lunch in Caf Het Anker kregen we een film te zien over de Nieuwjaarsbrand van 2001 in Volendam, waarbij meerdere meest jonge slachtoffers vielen en vele tientallen ernstige verminkingen opliepen door de hevige, snel om zich heen grijpende brand. Op de animatie reconstructie was heel duidelijk te zien wat er snel mis kan gaan in een overvol caf, met zeer brandbare kerstversiering, afgesloten ramen en geblokkeerde nooduitgangen. Het is te hopen dat de verantwoordelijke mensen maatregelen nemen, zodat dit soort afschuwelijke ongelukken met catastrofale gevolgen niet meer kan gebeuren.

Onze inbreng bestaat eruit om deze cursus te volgen, toe te passen, alert te blijven op mogelijke gevaarlijke situaties en adequaat te handelen. Daarna kregen we de vuurproef, eerst letterlijk. Buiten om de hoek van het zwembad werden door de cursisten geslaagde bluspogingen ondernomen op wisselende objecten met verschillende blusmiddelen. Alfons, een tweede Noptra medewerker, zorgde voor de technische ondersteuning en speelde pyromaantje met een gasbrandertje. Op een vuurkorf met brandend hout werd al snel duidelijk dat je met een koolzuursneeuwblusser de brand niet uit krijgt. Wel lukte dat met het zogenaamde sproeischuim, vroeger bekend onder de naam AFFF, spreek uit A triple F. Nu noemden we het gewoon Dreft voor het gemak.

De vloeistofbak, waarin een laagje Heptaan (een vloeibare koolwaterstof, zeg maar een soort benzine) over het aanwezige water werd gegoten kregen we goed uit met de CO2-blusser. Hier was wel de juiste blustechniek zeer belangrijk. Het kleinste vlammetje dat achterblijft achter de hoge rand binnen de bak, zet ogenblikkelijk de boel weer in lichterlaaie, als je te vroeg stopt met blussen of als de blusser is leeggespoten. Nu niet geoefend, maar kennis uit jarenlange ervaring met blusoefeningen bij mijn werkgever: met sproeischuim krijg je een weinig spectaculaire, maar wel zeer effectieve bluspoging met dit blusmiddel op dit soort vloeistofbranden.

De wel besproken maar uit milieuoverwegingen niet uitgevoerde blussing met poeder is ongeveer vergelijkbaar met een CO2-bluspoging. De techniek is praktisch gelijk, maar er blijft een hoeveelheid poeder overal op achter en dat mag tegenwoordig alleen nog maar op speciaal aangelegde oefenterreinen waar het weer kan worden opgevangen en gerecycled. Koolzuursneeuw is geweldig koud -80C, maar verdwijnt na enkele ogenblikken opwarmen in de buitenlucht als sneeuw voor de zon.

Daarna volgde weer binnen de tweede vuurproef, niet letterlijk maar schriftelijk. Door zon dertigtal meerkeuzevragen werd onze pril verworven kennis uitvoerig getoetst. We moesten minimaal 22 vragen correct beantwoorden en daar slaagde iedereen glansrijk in. Iedereen heeft het dus gehaald. Allemaal van harte proficiat met het behaalde resultaat. We hopen dat ons grote calamiteiten bespaard mogen blijven, maar als de nood aan de man of vrouw komt, zijn we er terdege op voorbereid.

Peter van Rossum

--------------------

De tweede week volgde, voor diegenen die nog niet in het bezit waren van een EHBO-diploma, het tweede deel van de BHV-cursus, een verkorte cursus EHBO/reanimatie. Wederom werden in een tijdsbestek van een zaterdag de hoofdpunten van de eerste-hulp verlening doorgenomen, en vooral in de praktijk geoefend.

Zo praktiseerden we de Rautek-greep, de Heimlich-procedure, en natuurlijk het reanimeren van een oefenpop van Euro 2000. Deze pop was uitgerust met alle toeters, bellen en indicatie-lampjes, waarbij je precies kon zien hoeveel ribben je van het slachtoffer had gebroken. Ja, maak je borst maar vast nat!!

Na nog wat drukverbanden, pleisters, verbrandingen en verstikkingen werd deze dag ook afgesloten met een schriftelijk multiple-choice examen, waarvoor iedereen met glans slaagde !! Al met al,een interessante ervaring om op terug te kijken, en om hopelijk nooit in de praktijk te hoeven brengen.

Lon de Bruin